Yorgun Gölgeler

LÖP

...

Ses ile söz arası bir hayat yaşanıyor.

Ölümün saklı kurgusu,

Gölgesiz bedenlere sinmiş,

Akıllar tutkuyla kamaşmış

Ve son söze daha çok var.

Bölüştürülmüş acılar  hala sımsıcak,

Gömleğini değiştirmiyor yılanlar,

Kimi sayfalarca suskun,

Kimi  mecnun hala meçhullerde,

Kiminin çarptığı kaçıncı kapı,

Ve kararlılığın elleri hala  titremekte.

Kekremsi sözcükler  eşlik ediyor,

Bir körün  en güzel gülüşüne,

Kahkahalarla kirleniyor vicdanlar,

Kapanan gözlerin tenhalığında,

Ve etteki çürüyüşün sırrı göklerde.

Hayat,

Boşaltılmış köy tenhalığında sürüyor,

Ele gelmiyor  yalnızlık  sarmış nefesler,

Kurumuş gül tadında geçiyor zaman,

Ve yaklaşıyor,

Hummalı bir sekerat...

.