Gecesinde Gündüzünde

Düşünüyorum ben ve ruhum derin derin.

Hayırlı olanı yaratan yüce Allah dır serin serin.

Şer ise kuldandır gözyaşı ile ağlatan derin derin.

Biliyorum ki Her İkisini de Yaratmak Allah'a Aittir.

Kul ister yüce Allah yaratır baş tacı edilen,

Seçim bizim sonucu bizim.

 Bazen tam olarak tanımlanamayan,

 bir kavram gibi bize sanki anlaşılmayan kulak ardı edilen.

Malı, mevkii (makamı) hayır için isteyen,

 Hayır, işlerinde kullanan rahata, huzura kavuşmuştur.

Mal mevki gaye olmamalı, hayra vasıta olmalıdır Allaha  tutku ile.

Yaşamının zenginliği ve güç kaynağıdır bilinmelidir aşırı ve şiddetli sevgi ile.

Aşkın binasını yapan ilahi aşk ile.

Bu bizim için ilâhî birliği bir arada tutan zamk gibi olduğunu anlıyorum,

 fiziki duygum ile.

Düşündükçe mutlu oluyorum.

Ruhum huzura varıyor  güçlü bir duygulanım ile.

Yüce Allah bu gaye içinde olanlardan eylesin cümlemizi.

Resul sahabeler Allaha gönülden inanalar,

O kadar hak âşıkları gönül dostları.

Hem ilmi, hem de aşk ve heyecanı ile,

Düşünce ve gönül dünyamıza aşkınlık ufkunun sesi soluğu olmuşlar.

 Asırlarca düşünce ve aşk vadisinde Kuranın ikliminde esintilerle rehberlik,

 yapmış mümtaz bir kişilik sahibi idiler.

Sonbaharın sessiz yürüyüşü gibi gönüllere yürüyenler.

Gönüllerimizin gülü idiler gülenler.

İman en büyük imkândır gerçektir diye yaşayanlar.

gecesinde gündüzünde insanlığın kurtuluş için,

 gönüllere yağmur yağmur yağmak için,

hendi hayatlarını hiçe sayanlar.

Geçmişte kalmış yakınlarının gölgelerine sığınmayanlar.

Kendilerine asalet dünyalık payı almayanlar.

Ölü geçmişine sığınmayanlar.

Allah ile Resul ile Kuran ile hayatta kalınacağının,

 ispatında olan o sahabeler ki.

 Kuran ile insan olmanın mümin olmanın İmanın en yüce şahsiyeti ile.

 Hz Ali (K.V.) gibi,

Resule düşmanların saldıracağı bir gecede,

Dostunun yerine yatağına girip, yorganı üzerine çekebilmek,

 Ölümü göze Alarak Allaha sığınmaktır.

Hz Ebubekir sıdık gibi tüm malını,

 Allah ve Resulünün yolunda vermekle başlamaktır.

Allah’ı Kuran’ı Resulün özünde,

 Kendini bularak kaybolmak yeniden dirilmektir.

Ne muhteşemdir ki,

 Âlemde hiç kimseye nasip olmayan bir karşılama ile,

 Allah lütfü ile,

Yüce Allahın Cebrail meleği ile ona,

“Ben o kulumdan razıyım git sor o kulum benden razımı” diye sorulan.

Allahu ekber.

O mübarek insanlar.

 Hz Ömer. Hz Osman, Ammar bin Yasin Bilal’ı Habeşiler,

Hamzalar Ebu zerler….

 Onlarla başladı bu asil imanlı yürüyüş ile bizlere doğru insanlık için.

Şimdi benimle,

Seninle,

Haydi seni beni bırakalım biz olalım kardeş olalım,

Bizimle başlasın bu imanlı yürüyüş, kurtuluş…