Kuyruklu Yalan

Adım mümin, içim dolu küfür,
Üfür İsrafil,

Üfür bukaya daha üfür
Gelsin başıma aklım.

Zannederdim kendimi
Âlim ile İslâm.

Benmişim meğer
İnkâr eden,

Kaçmak içinmiş kendimden,

Söylediğim zikir,

Ettiğim şükür.

Anladım en nihayet,
Sensin,
Bir, tek, var olan,
Yalanmış kalan,
Hem de

Kuyruklu olanından.

                    Kemal ALKAN