Panoramik Siyahlar

Günün yirmi beşinci saati

Pimi çekilmiş ecele nikahlanır her insan

Ölmüş bir vakit kokusu  yayılır havaya

Tortulaşır göz kapaklarındaki düşler

Ve ceplerde  sonsuz  pişmanlıklar çoğalır

Külçe külçe sessizliğin ardından

Lehçesi anlaşılmayan  boğuk acılar duyulur

Ve ucube masallar anlatılırken ötelere dair

Direnişin kulağına umut okunu verir

Bam teli bozulmuş dünyada

Yosun tutmayan günahlar işlenir durmadan

Seyirlik bir düş olurken gelecek zaman

Yağmurlar  bile zehirler  toprağı

Ve renk atar beyazlar  her şafakta

Su yerine acılar yudumlanır  bir bir

Can havliyle peydahlanır  cüce bir huzur

Aşırı doz anlamsızlık yüklenir hayata

Ve cümleler kalemlerde rehin kalır. . .

.

.

.