Tema
Üye Ol Giriş Yap
Anasayfa Şiir Deneme Hikaye Makale Serbest Kürsü Yazarlar Forum Sohbet Online Üyeler
(0 oy)

Gül Gibi

Bencillik denizine atladım,

Yüzmeyi bilmeden,

Başıma gelmeyen kalmadı

Tebessüm etmeyi bilmeden…

İbrahim olmadan

Ateşe atladım,

Kırmızı gül olmak niyetine,

Ateşlerden yandım…

Noksan kişinin

Elindeki altın kül olurmuş…

Kâmilin elindeki taş toprak,

Altın olurmuş… İnandım…

Kamil kişinin eşiğine gelse bilgisizlik,

Bilgi deryasına dönermiş…

İnkârcının semtine uğrasa ilim,

Cehalet olup sönermiş…

Tövbe edenin nefesi,

Islak gözyaşı…

O tövbeyle,

Kurtarırmış başı…

Azık ettim gözyaşımdan

Ve biraz da gönül ateşinden…

Bir türlü anlayamadım,

O gözyaşının tadını telaşımdan…

Anladım ki!

Buğday eken arpa biçmez imiş…

Can çocuğunu meleklere teslim eden,

Hiç şeytan sütünden içmez imiş…

Helal lokmaymış,

İlim ve hikmeti artıran…

Yine helal bakmaymış,

İnsanı kurtarıp aşkı tattıran…

O, bakış yolunu,

Unutturmayla kapatırsa…

Hüner hiçbir şeye yaramaz,

Kul o yüce kapıda kredisini tüketirse…

Can’ım feryat edip duruyor,

Şu dil yüzünden…

Sükût edebilse huzura erecek,

Kurtulabilse sözün esaretinden…

Ayrılık aslanı yolumu kesti de,

Gönül evim alev aldı…

Leb-i deryamda lodos esti de,

Gönül bahçemde hakikat sevdası kaldı…

Baharından gafil olan,

Zamanın değerini ne bilir?

Alçak gönüllü ol, büyüklenme…

Nefis çok övülürse Firavun olur…

Nazlanmak için,

Gül gibi bir yüz gerekir…

Renge renk çiçek vermek için,

Toprak gibi olmak gerekir…

Ant-051013

 

 


Sitede Önceki / Sonraki
Yazarın Önceki / Sonraki
Oylama
0 (0 oy)
  • Yorumlar 0
  • Yorum Yaz
  • Tebrikler
  • Beğenenler
  • Popüler Yazıları
Yükleniyor...

Yorum yazmak için giriş yapın.

edebiyatevi.com

Gül Gibi

KOCAMANOĞLU KOCAMANOĞLU