Neydi Gizlenen

Sessizliğin izdüşümünde

Başladı gece.

Lal olmuşken dilim

Birer birer

İçime aktı sözlerim.

Kapana kıstırılmıştı mutluluk

Ve ne varsa

Boğazımda düğümlenen;

Yokluğunu yaşamaktaydım

Hasret kaldığım

Kim varsa…

Görmezken gözlerim,

Hissetmeyi bilmezken

Soğuk ellerim;

Dokunduğum sıcak ya da soğuk

Ve isimlendiremediğim özlemlerim.

Nöbette iken

Bu beden,

Ya, acıları çeken ruhumda

Neydi gizlenen…

Kilitlenmişken yalnızlığa

Ve dile gelmeyen,

Telaffuzu mümkün olmayan

Çoktan kaybettiğim;

Hepsine kocaman bir elveda.

Manasız dünlerin,

Ah, bir dinleyen olsa;

Hani, nerede

Gönlüme kazınan,

Birer birer çıkıp gelse

O soğuk mezarlarından.

En kötüsü bu işte;

Yaşarken gömmek

Kimliksiz bedenleri.

Bitmedi gitti şu hasret,

Zaman çoktan hükmünü yitirse de…