Kalemim...

Kelimeler kaçışmakta dört bir yana;

Tümü tek sığınağım,

Lisanı dile gelen duyguların.

Cüret edemezken önceleri

Saklı olanlar içimde

İfade bulmakta birer birer;

Keyif, hüzün, az da olsa keder…

Yakaladım ucundan bucağından,

Her biri satırlarda

Adeta avaz avaz bağıran.

Hepten özgürlüğüne kavuştu

Tüm kifayetsizliklerim,

Anlam buldu hece hece, satır satır

Ömür boyu biriktirdiklerim.

Biraz gizem ama yalın

Asla yok yalan,

Bir bir döküldü yaşlar

İstem dışı ve özgür.

Sessizce ama sonsuz,

Biraz sitemkâr

Zaman zaman da manidar.

Önceleri suskundu kalem

Çözememişken gizemini,

Şimdilerde yoldaş oldu adeta

Ve çok yakın

Yakın bildiğim çoğu insandan.

Sırdaşı içimdeki isyanın,

Çoğu zaman eşliğinde

Dile gelen duygularımın.

Az buçuk tedirgin,

Kırmamak adına,

Biraz da mahzun

Ama çok masum,

Yolundayım ve yakınında

Aradığım o eşsiz huzurun…