Olması gereken mi yoksa dilediğim mi;

Bir rüzgâr mı esen

Sürüklenmek istemediğim.

Dile kolay koca bir ömür

Dilim lal olmuştu

Çaresizlik nedir, iyi bilirim.

 

Sorgulamak ve sorgulanmak

Görmek ve yok sayılmak

Ve tek suçum, insan olmak.

Fısıltılar duymak istemediğim

Siluetler karşımda bir bir dizilen

Tanımadığım, bilmediğim

Karanlıktan uzanıp tırmalayan.

 

İnsanım insan, seven, gülen

Yeri geldi mi ağlayan.

Hüzün dört yanımda

Ve sevgi denen, beni sarıp sarmalayan.

Tükenmiş ve tüketilmiş

Sayısız hezeyan fışkıran dört bir yandan.

 

Ne doğru ne yanlış iyi bilirim,

Bir tutam sevgi tek dileğim,

Anam, babam, yoldaşım

Yeri geldi mi

Susar, içime gömerim.

 

Kaçmak belki de yok olmak

Çokluğun içinde hiç olmak.

Tutarsız ve imkânsız

Başımdan gitmek bilmeyen kara bulutlar

Karanlığın eşliğinde yağmur bırakan.

Çok şey mi ya da zor

Sönmek bilmiyor işte o ateşten kor.

 

Bir hayal artık pembe bir bulut

Nerede o eski dingin huzur.

Unutmam ne mümkün

İstersen sen unut.

Gömülü kalan en derinde

Her şey saklı gözlerimde.

( İnsanım İnsan... başlıklı yazı GÜLÜM-ŞİİRİN TEK H/ECESİ İKEN AŞK... tarafından 13.03.2014 tarihinde sitemize eklenmiştir. Sitemizde yayınlanan eserlerin hukuki sorumluluğu , kullanılan materyaller ve yazının içeriği yazarlarına aittir.İzin alınmadan kaynak gösterilse bile sayfamızdaki eserler başka yerde yayınlanamaz. Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur. )
Okuduğunuz Yazının Site Kurallarını İhlal Ettiğini Düşünüyorsanız, Site Yönetimine Bildirmek İçin Tıklayınız.
 

EdebiyatEvi.Com | Edebiyat ve Kültür Platformu

EdebiyatEvi.Com | Edebiyat ve Kültür Platformu

EdebiyatEvi.Com | Edebiyat ve Kültür Platformu