Olması gereken mi yoksa
dilediğim mi;
Bir rüzgâr mı esen
Sürüklenmek
istemediğim.
Dile kolay koca bir
ömür
Dilim lal olmuştu
Çaresizlik nedir, iyi
bilirim.
Sorgulamak ve
sorgulanmak
Görmek ve yok sayılmak
Ve tek suçum, insan
olmak.
Fısıltılar duymak istemediğim
Siluetler karşımda bir
bir dizilen
Tanımadığım, bilmediğim
Karanlıktan uzanıp
tırmalayan.
İnsanım insan, seven,
gülen
Yeri geldi mi ağlayan.
Hüzün dört yanımda
Ve sevgi denen, beni
sarıp sarmalayan.
Tükenmiş ve tüketilmiş
Sayısız hezeyan fışkıran
dört bir yandan.
Ne doğru ne yanlış iyi
bilirim,
Bir tutam sevgi tek
dileğim,
Anam, babam, yoldaşım
Yeri geldi mi
Susar, içime gömerim.
Kaçmak belki de yok
olmak
Çokluğun içinde hiç
olmak.
Tutarsız ve imkânsız
Başımdan gitmek
bilmeyen kara bulutlar
Karanlığın eşliğinde
yağmur bırakan.
Çok şey mi ya da zor
Sönmek bilmiyor işte o
ateşten kor.
Bir hayal artık pembe
bir bulut
Nerede o eski dingin
huzur.
Unutmam ne mümkün
İstersen sen unut.
Gömülü kalan en derinde
Her şey saklı
gözlerimde.