Kıdemli Sancılar

Soytarı kalpler

Ahengini yitirmiş sevginin

Hani nerede asaletin izdüşümü

Yâdsıma asla

Yüksünme sevmekten

Bir o kadar sevgiyi hak ederken.

Olsun, ne varsa yürek burkan

Yansın gönül ateşinde

Ve hasretin nezdinde.

O kırılgan yalnızlığın

Gölgelerdeki ıssız oynaşında.

Bir o kadar sıkılgan

Yordamsız, mecalsiz

Bir o kadar kimsesiz.

Asla da sorma neden

Ah, bir bilebilsem

Nedir tüm bu nükseden…

Biledim geçmişi

Ta uzaklardan dokunan

Kaçıp gittiğim

Kaybolmayı marifet bildiğim.

Belki de yitip giden bendim

Susmak ve susamak

Bir ömür boyu.

Kıdemli sancıların

Her yeni terfisinde.

Olan değil yaşanan

Ne varsa hükmeden

Sayısız mecburiyet.

Yanıldım bir kez daha

Oysa sevgi sandımdı

Eşlik eden tek meziyet.

Kuru bir duygu belli ki

Eşliğinde binlerce sanrı.

Yetmedi, yetemedi

Ne çok duygu

Yitirdi ahengini.

Döngü değişmedi bir kez daha,

Kavuşmak varken aslına.

Aslolan ne ki,

Bir dirhem neşeyi

Çok görür kader zaman zaman.

Doğmak küllerinden mümkün mü

Ruh can çekişirken.

Sadece şu kayıp varlık

Bilinmezlikte tezahür eden.