Zihnen

Bu Sûkut makama ulaşır mı ki?

Sessiz bir çığlıktır delen zihnimi;

Meltemi, nârıma bulaşır mı ki?

Diriltir mi tekrar ölen zihnimi.

Ağaçtan ayrılıp yere düşünce

Kökünden değişti köklü düşünce

Umudum var yine… Lâkin düş ince

Uzun bir vaveyla, bölen zihnimi.

Gözüm ıslandıkça kuruyor tenim

Ummanda takılı kaldı yelkenim

Esmeyen rüzgârın sebebi benim!

Fırtına değildi çelen zihnimi.

Düşüncem dünyanın düşüne küstü

Devrilsin içimde lezzetin büstü

Dedirtme karanlık bir akşamüstü

Eyvah! Üç gün müydü silen zihnimi.

Ruhumun darlığı tezat göklere

Yerdeki planı boz at göklere

Kaldırıp ayağa, uzat göklere

Sensin, benden iyi bilen zihnimi.

30 Ağustos 2014