Pervanedir Yüreğim

Alevsiz bir ısının buğusu gözlerimde

Hüzzam vaveylasında lisana ebhem düşer

Kıvranırken hicranın kuğusu gözlerimde

Kirpiğime yakamoz, yanağıma nem düşer

Bergüzar bırakılmaz mazide gözyaşlarım

Yanardağ püskürtüsü güzide gözyaşlarım

Efkârın dehlizinde figanıma gem düşer

Hüzzam vaveylasında lisana ebhem düşer

Çırpınırken göğsümde hayallerimin putu

Ne günüme bir ışık, ne geceme sim düşer

Sığınağım yapalı esrarlı bir sükûtu

Bakışımdan usare iki büklüm mim düşer

Bir demet kaktüs sanki koklanmaz ıtır şimdi

Sevda yüklü bulutlar hüzün damıtır şimdi

Tozlu raflardan solgun yırtık bir resim düşer

Ne günüme bir ışık, ne geceme sim düşer

Çaresizce baktığım ufka duman çökende

Müebbet hatıradan ruhuma matem düşer

Geçmişin tufanıyla gelecek an çökende

Mevta olmuş bedene nefes almak kem düşer

Katransı bir heyula zifrini kalbe çalar

Bu korsan ihtilaller infazımı imzalar

Pervanedir yüreğim bahtıma hep şem düşer

Müebbet hatıradan ruhuma matem düşer

Vahamda çöl misali haramî küskünlüğüm

İçimdeki zindana simsiyah güldem düşer

Ey vefasız nağmeler dur, deşme suskunluğum

Darağacıma cellat, urganıma dem düşer

Bu virane âlemin işvesi bana değil

Zemheride sunduğu neşvesi bana değil

Dağıtma efsunumu cehenneme em düşer

İçimdeki zindana simsiyah güldem düşer

Sanki cenk meydanında pusatsız bir neferim

Elem esrikliğinden şükrüm namahrem düşer

Şakayıklar beklerken nevbaharda seferim

Zakkum artıklarıyla bağbanıma cem düşer

Muamma bir ömürde, memnu nefestir arım

Tekrar diriltmez beni içteki intiharım

İsyan dirinin işi, ölüye mahrem düşer

Elem esrikliğinden şükrüm namahrem düşer