Bed’duâ

Ey vefâsız! Dilerim sevgiye eb’âd olasın 

Ne yüzün gülmeyi görsün ne de âbâd olasın

Dokunurken sana eller kurusun şevk damarın 

Düşesin aşk eşiğinden yere berbad olasın 

Aynalar alnına sarsın yüzümün çizgisini 

Yüreğin gam çıkınıyken dile imdâd olasın

Yeniden kaydımı yaptın çilenin mektebine

Sen de tüm dertlere mâhir gama üstâd olasın   

Beni terk eyledi çoktan umudum, mutluluğum 

Bu duâmdır! İki dünyâda da nâ-şâd olasın

Fe‘ilâtün / Fe‘ilâtün / Fe‘ilâtün / Fe‘ilün

• • — — / • • — — / • • — — / • • —