İsa Bey

Çok değerli dostum İsa Solakoğlu’na ithaf olunur;

Geçtiği tüm yollar dikendi taştı

Yılmadı sabırla  aştı  İsa   Bey

Eliyle  kazıdı   tırnakla   eşti

Hak için bağrını deşti İsa Bey

Niceler  kapından  nüfusa   erdi

Gönül  hanı geniş verdi de verdi

Hiç kimse sormadı var mıdır derdi

Dostun  yardımına  koştu İsa Bey

Akkuş  ilçesiydi  il  ise Ordu

Buralarda yaşam ne kadar zordu

İzmit’e  yerleşti ikinci yurdu

Bir  iki üç oldu beşti İsa Bey

Tebessüm  ekiyor gittiği yerde

Arayıp sormakta  hayırda şerde

Vefası söylenir şehirde  kırda

Mazlum için uçan kuştu İsa Bey

Merhaba diyorken gülmede yüzü

Rab’bın verdiğine daima  razı

Saçlarında yansır çilenin izi

Aile  babası  eşti  İsa   Bey

Sırtına kar kaldı çektiği cefa

Belki de göçecek sürmeden sefa

An  geldi ağladı  görmedi vefa

Muhammet işlere şaştı İsa  bey

Ademi geç buldu sen gibi  dostu

Yanımda var isen delinmez postu

Dosta omuz vermek şiirin  kastı

Sırtımı verdiğim taştı  İsa bey

Âdem Efiloğlu