İklimsizdi Evren

Devrilirken gün geceye

Palazlanmış ve nüktedan seyri ile

Şafağın

Kol kanat gerdi o gizeme.

Sükûnu beklenmedik,

İnkârı sözde kalan

Dudaklarda peyda olan

Bunca yalan.

Pencereleri dardı sevginin

Kavuşulmazlığın bağlanmış iken

Basireti

Çaresizlik idi

Bu hikâyenin bitimi.

Çok gördü belki de vuslatı

Yadırgadı o sefil ve dirayetsiz

Kimliği ile

Yoksunluğun nezdinde.

Sıcaktı kadının elleri

Buz kesmiş yüreği ile

Köşe başında beklerken adam,

Adam dediğin de adam olsa

Derin mavisinde gözlerinin

En derinden

Ve yürek burkan.

Eşkıya sevdalardı

Baştan çıkan

O kıpırdanışı ile

Mecazi yanılsamanın

Bir adım uzağında duran.

İklimsizdi evren

Sessizdi geçen gün

Adam sustu ve baktı

Yol vermişti düşlere

Düşmüşken aşkın ateşine.

Sabah olmakta

Durmuş iken saatler

Aynı yerde bekledi adam

Gelmeyeceğini bile bile

Sus pustu yürek

Aşka nazire edercesine.