Islaktır Gözlerin Düşlerimde

ıslaktır gözlerin gitmelerin sonbaharlarında

gönlümün kıyılarından bir çiğ düşer ellerime

üşür üflediğin alevlerin mavisinde

öksüz kalan duygularım

umutlarımın çaresizliğinde demirlerim

içimde tüten dumandır bakışların

bağrımın acımsı tortusuna batar

bir gül yaprağı kokusunda gamzelerin

hasretimin meltemisin kuytu şafaklarımda ılık

teğet geçer yokluğundan hayallerim çaresiz

usulca öperim yalnızlıklarının titremelerini

özlemlerimin kıvılcımlarına dokunursun ıraklardan

nemlenir cam kırıklarında umutlarım

kokun karışır kıyılarımın suskun dalgalarına

yaralı bir serçesin dallarımda şefkate ürperen

döversin kalbimin çiziklerini yalvarışlarınla

yıldızlar göz bebeklerin olur düşlerimin sonsuzluğunda

uzaklardan kanat çırparsın bahtımın talihsizliklerine

ıstıraplarım yokluğunda inler

sensizliğin ısıran hüznü bedenimde

nefesimi çalarsın gecelerimden

tükenirim

yorgunum şimdi elemlere doymuş

gelmeyeceğini örtünmüşüm

göz kapaklarım küskün gülümsemelere

tarasaydı öpücüğünün rüzgarı saçlarımı

kendinle gelmelerinde yıkanırdı çilelerim

üzgünüm şimdi

çaresiz sabrın duraklarında bitkin

sevgiyi tatmaksa maksat

ağlamayı bilmek

beklemeyi öğrenmek gerek

bir de mutluluğu ararken çile devşirmeyi

gittin olmadığın yüreğimden

vuslat sız arzularım sende kaldı

yokluğun ve acıların hala bende

Karakalem çalışması bana aittir