Gazzenin Çocuğu

Kurumaz hiç gözde yaşım,

Halim harap dertte başım,

Dinmez acım gözde yaşım.

Ölmem yakın aldım duyum,

Ben Gazze’nin çocuğuyum.

Annem hasta kayıp babam,

Yer altında tüm akrabam,

Yaşamaya yetmez çabam.

Ürkek şaşkın oldu huyum,

Ben Gazze’nin çocuğuyum.

Taşlar yastık yatağım yer,

Dünya sormaz ne içer yer,

Sarmış ölüm her türlü şer.

Aç susuzum görün buyum,

Ben Gazze’nin çocuğuyum.

Yurdum yıkık boydan boya,

Evim yok ki annem koya,

Hiç yatmadım doya doya.

Sağlayamam zulme uyum,

Ben Gazze’nin çocuğuyum.

Esvabım yok gönlüm istir,

Düşmandaki adım; ‘pis’tir,

Sonum mezar ya hapistir.

Gaddar asrın yorgunuyum,

Ben Gazze’nin çocuğuyum.

Tanklar her gün yıktı yaktı,

Çok canlardan kan yaş aktı,

Şer devletler kıs kıs  baktı.

Karnım açtır yok ki suyum,

Ben Gazze’nin çocuğuyum.

Kalbim acır dinmez yaram,

Babam şehit yok ki saram,

Artık gülmek bana haram.

Acı çeker tüm beş duyum,

Ben Gazze’nin çocuğuyum.

Hüzün elem dolmuş bend’e,

El kol kopmuş mermi tende,

Tükenmişim yokum ben de.

Kazılmıştır çoktan kuyum,

Ben Gazze’nin çocuğuyum.

Sitem kokar her bir şarkım,

Göçük sokak evim barkım,

Bir robottan yoktur farkım.

Ruhsuz asrın kovduğuyum,

Ben Gazze’nin çocuğuyum.

Göremedim yardım toktan,

İçim yanar gamdan yoktan,

Sağ değilim öldüm çoktan.

Tüm insanlık bilin şuyum;

Ben Gazze’nin çocuğuyum.

Seyfettin Karamızrak