Tebessümlerimi Çaldılar

bir sarı yaprağın düşüşünde

özlemlerimi yitirdim sürgün mevsimlerde

tebessümlerimi sonbaharlar çaldı

keşke uyandırmasaydın

buğulu bakışlarının gölgesinde ıslanırken

saçlarımda nefesinin izi

kirpiklerimde düşmeye direnen yudumsun

hüznün çileleri içimde

şakaklarıma yağanlar hasretin değil

içimin zemherisi

mutluluk gönlüme uğramaz kimi zaman

bağrıma düşen dikenler olur

bülbüller konmaz hayallerime

gülü öperken göz yaşlarım üşür

baharsın içinde menekşeler

renklerin gökkuşağı ellerimde

umutlarımı götür bir kelebeğin kanatlarında

hadi mutluluğa uç

yüreğim senin

ölmek kaderde varsa

aşk hak edenlerin olsun

toprağa düşmesini bilirim

kokusu yabancı değil

yeter ki içimde ağlama

sevmek ölümüne güzel

sana yaşamak yakışır

bana gömülmek

aşka bir bedel yeter

sevdalar iki kalp ister

tabutlar tek kişiliktir