Adı Aşk Nasıl Olsa

Nidalar yükselirdi

En tanınmazlıkta

Bakir ovalar esir düşmüşken

O eserekli düşlere

Kılıksız kılıfsız yaşanırken…

Pencerelerde sardunyalar

Kuş yuvaları kadar kırılgan

Tümlerken hayatları o suretsiz yalanlar.

Özdeş ve yalın

Hani nerede o eşrafım

Olanı görmezden gelip de

Görünmeyene dokunan

Eşlik ederken o heyula buhran.

Uzak odalarda yakın ruhlar

Yakın olup da can evinden vuran…

Nasıl ki izafi

Peyder pey olsa da

Kılı kırk yaran

İçerisinde, çevresinde

Mubah değil asla zikredilen onca yalan.

Mimlenmiş bir kere aşk

Sığmaz iken yere göğe

Yanında hem özlem hem hicran.

Devasa gölgeler

Peşkeş çekilirken karanlığa.

Kaç hadi kurtar kendini

Asla yenilme

Mimlenmiş kerelerce

Adı aşk nasıl olsa.

Yoldan çıkmış bir kere

Ne zaman erdi ki bu hikâye nihayete.

Hır gür ve onca telaş

Randımanı öfke

Nice terk ediş

Döndü işte

Başladığı yere.

Fazlasıyla yılgın gönül

Bir o kadar sünepe

Yol yordam bilmese de

Her daim mihenk taşı oldu ömrün.