Tükendik Artık

yüreğim seninken

duygularım ıslak ıslaktı göz bebeklerinde

güzeldi bir zamanlar kaldırım taşları

beklediğim köşe başları

tadı kalmadı sevmelerin

yağmurlar sen kokardı

baharlar yeşil gözlerindi

kışımda özlemlerin yeşerirdi

kanadı kırık kuştun içimde

kıyılarımda aşk fısıldardı ellerin

hasretine değdiğinde dudaklarım

rüzgar öperdi acılarımı

bendesin sanmıştım

gitmeden gitmişsin meğer

dokunmak sana kendim kadar imkansız

anlamı yok buğulu bakışlarının

götürdün gülümsemelerimi

eridim sessiz ağlamaların çığlığında

bu şehir sensiz zindanım

kalbime demir parmaklık

unutulmuş biçareyim

küf tutmuş bir sevdayım ardında bıraktığın

gittiğinde buralardan

adın silinecek

beni de toplarlar sokaklardan

tükendik artık

silinip süpürüleceğiz