Karanlığa İnat...

Sayısız uzantı

Sayısız ikilem,

Ne varsa insana dair.

Koordinatları belirsiz

Yatay veya dikey bir seyir

Düş ya da gerçek.

Kıdemli, katmerli bir sancı

Kılı kırk yarmak kadar

İstem dışı:

Tüm o tanılar, yargı ve dogmalar…

Kimi sanık kimi savcı

Dönüşü olmayan bitimsiz bir yol

Tekrarı imkânsız izafi hatta gerçek dışı.

Sıfatsız, dirayetsiz, yetisiz;

Al neyse külfeti omuzlarına.

Kimliksiz, vasıfsız

Alabildiğine kolay yanılgıya düşmek.

Bir bir eklendi

Zikredilen onca sıfat

Yığıldı işte isminin başına.

Yetmedi bir kez bile

Rest çektiğin varlıksız kibir ve tezahür.

Kanıksamak sanma ki ki akla zarar.

Sessiz bir film tüm yaşanan

Yıllar önemsiz rengi siyaha çalan.

Duygular ayan beyan

Arasına karışmadı asla tek bir yalan.

Yüzlerdeki mütebessim değil midir

İnsana en çok yakışan.

Ne çıkar ne de riya

Masumiyetin kalemle çizilmiş

En saf en duru hali.

Belki de hoş bir rüya

Uyandığında bile esintisi

Ruhunu yalayan.

Yerle bir olmuş koca bir şehir adeta

Bilinmezliğin eşliğinde

Üç beş sefil hatıra

Tek elde kalan.

Bir bardak su kadar duru

Kirletilmemiş hala

Karanlığa inat

Karanlığın eşiğinde.