Yaz Bitti

‘’yaz bitti 

yaz bitti 

yüksek sesle söylüyorum bunu kendime 

her yerde söylendiği gibi 

yaz bitti 

yaz bitti 

hiç bir şey hiç bir şey 

hiç bir şey 

yalnızca üşüyorum şimdi’’(Alıntı)

Düş takvimleri ve ilham perileri terk ettiler şehri:

Yazın sıcaklığında dahi

Üşüyebilmenin ederi bu mu olmalıydı?

Peyderpey yükselen sesi kaderin

Eriyen asfalt kaldırımlarına yapışın o devasa özlemin de ertesi

Hüzünlü melodiler geliyor kulağıma

Kâinat orkestrası diyor buna şairin biri

Çalçene cırcır böcekleri de yok artık şehrin kubbesinde

Ne de olsa çalı çırpı değil etrafı

Betonarme aşkların ve binaların akıbeti sorulmalı

Kaderden

Ya da imar iskân müdürlüğünde ses etmeli

Nedir bu nedir acının hüviyeti

Hep mi saklanır kırık binaların ve kırık yüreklerin temelinde?

Yaz geçkin bir kadın gibi

Yürek solgun bir ışık

Çarpışan arabaların değil artık mekânı yürek

Çarpan kalbin düşmeyen tansiyonu

Ve limon kokulu dualar da terk etti edeli

Annemin sönen feri

Aşkın ise var mıdır sahiden edepli bir ferdi?

Ayyuka çıkan yalanlar

Söylenmeyen acılar ve keder

Misilleme yaparken şehre ve şiire

Kukumav kuşlarının da kesilmedi sesleri

Bir var bir yok arası

Ömür ve ölüm arası

Yaşamla ilintili duyguların o tekil mafyası

Tek elimde kalem

Diğerinde süngü

Yanan ruhumun geride kalan külü

Zemheride solan her gülü

Getirin bana

Ben ki:

Güllerin ve sevginin ve hüznün piri

Yaz da gitti gideli

Geride kalan ne ki

Sonbaharın da yakından duyulurken ayak sesi

Yoksa çok mu erken yazın gidişi?

Üşüyen namelerin üstünü örttüm örteli

Yanan şu şiirime merhem olması dileğimle

Son defa selamlıyorum şehri

Şiir de yılgın şair de

Yorgun ruhların küpeştesine serili o kilimi

Süpürmeyi dahi istemezken belki de

Geride kalan son anıdır aslına rücu eden

Andan bağımsız her dakika ruhuma su serpen

Bir günden

Bir mevsimden

Ve de bir şiirden

Arda kalan…