Dipsiz Muamma

Gün b /atar

Beyaz düşler yağar gökten

Göğün sinesine tutunur yıldızlar

Uzar düşlerin menzili

Ve titrek kanatlarla uçar kuşlar

Eldesiz bir toplamadır hayat

Usulca demlenir titreyen soluklarda

Retinası yırtıldıkça  gerçeğin , artar sancılar

Bekledikçe kan oturur gündüzlere

Ve uykuyla alt edilir acılar

Sabır / sızlar

Gücenik sevinçler peydahlar zaman

Acının ayazında kanar sesler

Sancılı yağmurları omuzlar toprak

Ve ölümü kirletir cesetler

Kıblesini bulur umut

Kasırgayı üfler nefesler

Uzakların çağrısıyla hafifler her acı

Gecenin dilsizliğinde erir tedirginlikler

Ve şaklar Kudüs’ün kırbacı

Hârı söner  uygarlığın

Yarım kalır sevinçlerin gölgesi

Çiçeklerin boynundaki muskadan ürker arılar

 Aksak beyinler pıhtılaşır

Ve gülüşünü savurur çocuklar

B/öyledir hayat

 Durmadan kervanlar dizilir içlerde

Ki , beyaz bir örtüdür masum dilekler

 Verdikçe yavaşlar rüyanın soluğu