Bende Bilmedim

 Sırtımı versem koca, o yıkılmaz dağlara

Dönülmez ki de gönlü, viran olmuş bağlara

Koşardın gençlik cahil, denilen o çağlara

Dünyada bir nefeslik, yolmuş bende bilmedim

Ecel gelince bekler mi hiç döşektekini

Beni alma denir mi, al o eşiktekini

Gönlümdeki o dünya, sevgisi hep boş geldi

Dünyada bir nefeslik, yolmuş bende bilmedim

Dünya değil ki bizim, yoktur onun tapusu

Merhametle kurulu, gönül cümle yapısı

Yıkma Rahmanım sığar, cümle açık kapısı

Dünyada bir nefeslik, yolmuş bende bilmedim

Kul Mehmet gülümse sen, bahar gelsin bağlara

Nazlı yarla gülerek, çık onunla dağlara

Asık suratlı olma, sen at uçurumlara

Dünyada bir nefeslik, yolmuş bende bilmedim

Mehmet Aluç