Yüce Rahmanın Merhameti İle Dolar mı Acep

Solduran kederin izleri, seni takip ederse

Seni şimdi üzen ıstırabın, yarın güldüren derman , kapın çalarsa

Perişan kederli halin, şimdi dermansız bırakır,  yarın terk ederse

Bu sevinçli yüreğine, Yüce Rahmanın merhameti ile dolar mı acep

Yoksa bu haline derman olan Rahman'da, sen değil midir dersin

Ümitsizlik batağına düşme sakın, aklını fikrini batakta bırakma sakın

Bil, her zaman Yüce Rahman her an her yerde, sana senden yakın

Çığlığın çığlığında kaybolma, çığlığa ses ol, çare çığlığa çare olmaz mı bakın

Dipsiz bir kuyuda  değilsin ki, Rahman'ın derya'sındasın, ol az yakın

Yoksa bu haline derman olan Rahman'da, sen değil midir dersin

Sızlayan yarana derman gönderen, derman içinde mutluluk veren

Sen ağlasan da, kapında mutluluğu bekleten, seni Rahman değil mi gören

Hasretin okyanusunda yüzerken, soluksuz kaldığında, soluk veren

Soluk verdikten sonra, can yakan susmana, korkuna, dil veren,

Yüce Rahman değil mi, selamete erdiren

Yoksa bu haline derman olan Rahman'da, sen değil midir dersin

Kirpiğin ucunda, bir damla yaş akarken, yere düşmeden duanı kabul eden

Kurudu gönül bahçem, demeden gönlünde, gül bahçelerini açtıran yeşerten

Hayallerim, yapraklar gibi soldu demeden, hayallerini sana ulaştıran gönderen

Âlemlerin Rabbi, Yüceler Yücesi Rahman değil mi?

Rahmandır bilmez misin, sen değil midir dersin, edepsizliğinle günah çamuruna düşersin

Kul Mehmet'im, dert içinde yalnız kaldım deme, Rahman her an seninle

Yıkıldım deme, dimdik ayaktasın işte, selamet değil mi şimdi seninle

Sızılarım solumda esir etmişti, şimdi gülümser unutursun, bir gülüşünle

Lal ederken dilini ıstırabın, şimdi şakırsın bülbül gibi derdin bitişiyle

Yüce Rahman değil mi, selamete erdiren ey cahil, unutursun

Yoksa bu haline derman olan Rahman'da, sen değil midir dersin

Mehmet Aluç (Kul Mehmet)