Yaşamaksa Adı

Yoksunluğun yoksulluğunda

Çatırdarken kuru dallar

Hani üzerine bastığım.

Bakıp bakıp da göremediğim

Satır arasına düşmüşken yolum,

Sorup da cevap bulamadığım.

Selamı, kelamı bir yetimin

Düşleri bitimsiz

Ve biteviye şu garip faninin…

Sarnıcını hepten yitirmişim

Devinip dururken

Ne ise meylettiğim…

Ne hüznün adını koyabildim

Ne adımı solukladım

Soluklanırken şu yaz günü

Yağmurun altında ıslanırken kıyasıya

Ve sırıtırken gökyüzü;

Fısıldarken adımı çoğu zaman:

Ne işin var hadi kaybol gözden.

Etten kemikten müteşekkil olsam keşke,

Keşke ruhsuz ve susuz

Çatlarken dudaklarım

Versem son nefesimi.

Sessizlik yakarken canımı

Teslim etsem canımı.

Ölüp ölüp doğmaksa yeniden

Hayat bulmayı nasıl da dilerdim

Oysa bir zamanlar.

Kır papatyaları belki de en sevdiğim

Mezarımın başucunda.

Yaşamaksa adı,

Neden öfkeli her bir kelamı

Dost bildiklerim silmiş iken adımı

Defterden…

Çözümü nerede saklı bilemedim,

Aradım aradım da bulamadım,

Hepten yitiğim

Hepten kayıp gölgem.

Son bir kelamım olsun

Mademki son günüm bu devranda:

Sevmek bu denli mi zor geldi

Yüreği kanatırken en derinden.

Altı üstü gönül meclisi

Su niyetine içmedik mi

Sevgiyi…