Aşkın Kendisindedir

Gönül aşk’a düşerse çare kimdedir

Gönüle meyil vermek nedendir

Bahtım kara diye sızlanmak niyedir

Gönül aşka düştü çare aşk’tadır

Gönüle meyil vermek aşkın kendisindedir

Bir gül ver bana gönül bağından

Bir öpücük ver bal ile bezenmiş dudağından

İzin ver gezeyim gönül bağından

İzin vermez isen gezerim çöller ile hasret dağından

Gönüle meyil vermek aşkın kendisindedir

Ararda benim gibi seven bulamazsın

Sevmez isen aşk ile gülen olmazsın

Bir ömür boyu yalnızlıkla dost olamazsın

Üzülürüm sana candan sevilen yar bulamazsın

Gönüle meyil vermek aşkın kendisindedir

Ne çekerse gönül çeker dilinden

Uzat bana aşkı gönül elinden

Sev beni bırakama gurbet elinden

Yaralama gönlümü sen derinden

Gönüle meyil vermek aşkın kendisindedir

Seven gönlü ret etmek güzele yaraşmaz

Sevene hasret kapısı aralanmaz

Aşksız bu hayatın tadına varılmaz

Aşk ile olan gönül paslanmaz

Gönüle meyil vermek aşkın kendisindedir

Kul Mehmet’im yar gönlüme ayrılık oku saplama

Yollarımızı ayırıp beni dermansız dert ile ağlatma

Seviyorum seni sende sev beni gönlümü dağlama

Üç günlük dünyada beni yarı yolda sen bırakma

Gönüle meyil vermek aşkın kendisindedir

Mehmet Aluç (Kul Mehmet)