Yanılırmış İnsan Demek Ki

Duydum kahroldum terk etmiş sevdiğin

Zayıflamışsın derdinden kederinden

Tutmamış ilk günkü gibi seni ellerinden

Gülmezmiş bazen insan kendi kaderinden

Çok mutlu olacaksınız sanırdım ilk gördüğümde

Yanılırmış insan demek ki ilk gördüğünde

Gözleriniz gönlünüzce buluşunca volkan kaynardı

Bunlar ne hoş konuşur bakışır etmez derdim lakırtı

Söyle bana çekinme o vicdansız seni nasıl kızdırdı

Çıkmadı değimli beklediğin gibi bir âdem evladı

Çok mutlu olacaksınız sanırdım ilk gördüğümde

Yanılırmış insan demek ki ilk gördüğünde

Aşk limanı sanırdım sizi yanaşmak isterdim iskelenize usuldan

Bir şeyler öğrenmek aşk’ı yaşamak için kısa olan yoldan

Aşk sanki kanınızı kaynatırdı saldırırdı sanki iki koldan her yandan

Ağzım açık kalır yatardım hayran kalırdım yaşardım aşkı sizinle bedavadan

Çok mutlu olacaksınız sanırdım ilk gördüğümde

Yanılırmış insan demek ki ilk gördüğünde

Boş ver be Şeyda ben varım yanında arkadaşın

Anlat bana onda bulamadığını arayalım benim can yoldaşın

Korkma bakmam sana aşk gözü ile bende olan sana az gelir şaşkın

Yanaş yamacıma az gül eskisi gibi güller açsın mahallemizde

Bırak onu yerde kalsın elinde duran diken gibi batan çıkın

Çok mutlu olacaksınız sanırdım ilk gördüğümde boş ver sen gülümse

Yanılırmış insan demek ki ilk gördüğünde seninle benim gibi

Mehmet Aluç (Kul Mehmet)