Çık Yola Umut Ekle

Boşa koydum dolmadı

Doluya koydum almadı

Gönül dersen anlamadı

Merhamet mi saklandı

Dön ara yan ara

İşte gönül aklandı

Birikmiş onca dertler

Herkes birbirine ekler

Ortasında az keselim diye bekler

Beklerken virüs kapmış şebekler

Dön bekle yan bekle

Beklerken korkar şebekler,

 İnan merhametten

Aydınlığa perde çeken

Pişmiş kelle gibi gülen

Sıkışınca çekip giden

İnsanlığı bilmez yıkan silen

Dön ara bak ara

Ararken sensin gülen

Nefreti araya katan

Kan dökerek bakan

Suçsuz olana suç atan

Nefreti ile gece gündüz yatan

Dön temizle yan temizle

Temizlerken de gülümse

Geliyor işte merhametli olan

Merhameti ile güneş gibi doğan

Sabah değil şimdi yola çıkan

Sanma gelirken o yolda kalan

Çık yola bekle sevinç gönüllere ekle

Ararsan gönülde bulursun can

Akan olmasın gönülde kan

Sen cümle gönüllere yan

Dünya iki kapılı han

Gir hana ara can

Can içinde han var

Takın merhametin kılıcını

Vur nefsin boynuna sil acısını

Böl dağıt merhametin yarısını

Kuşlara da ver sen darısını

Ver ara merhameti unutma kıymeti

Kul Mehmet’im her şey bir gün düzelecek

Üzenler mahkemede bir bir dizilecek

Kararmış gönüller karanlığa gömülecek

Çık yola umut ekle umut ile

Gönüllere merhamet umut ekle

Mehmet Aluç-Kul Mehmet