İnsafsız Linçlerin Vadisinde

Yaşam alanında uzaklaştıkça gönüller ölüyor

Hırsına mağlup olan kul oynadığın değil oyun

Hayatın ta kendisi yeryüzü san ait değil

Bak âleme hayran kal kendini hayran bırak

Düşler uçurumun da attığın son adım

Kuşlar feryat içinde gökyüzünde feryat yağar

Deli fikirlerin raks eder uçurumun dibinde vaveyla

Nice usanmaz yollarda gezmekten yorulmadın mı?

Aç gözlerindeki perdeyi gör mahşerini

Yaşadığın senin değil bizim memleket

Akıbetin düşün ne  olacak yarın halin

İnsafsız linçlerin vadisinde ne gezersin

İnsafsız linçlerin kokusunu âleme neden bulaştırırsın

Anladığım dilde konuşur bakışırız

Penceresiz dünyada da yaşamıyoruz

Bak etrafına gönlüne binlerce pencere

Yok mu kendine dair umutların yarınların

İnsafsız linçlerin vadisinde ne gezersin

İnsafsız linçlerin kokusunu âleme neden bulaştırırsın

Uslanmazsın yıkarsın edepsiz gülüşünle

Sık kendi kalbine kurşunu ne bakarsın

Eksilir bir vicdansız edepsiz zalim

Nankör hayatı yaşayan birisi yok olur

Dipsiz bir uçuruma göm kendini

Mehmet Aluç-Kul Mehmet-