Edebiyat ve Kültür Platformu
Düş Çukurları Anneme
Tüm düş(üş)lerimi temize çektim anne...
I-
Avuçlarında def(i)ne saklayıp
gözlerinde kahve kırklayan
gülüşünde güller dans eden kadın,
ellerim diken, yüreğim söz yarası
öğretmediğin yanından yaşıyorum
tomurcuk sunduğun hayatı
içinde mutlu son olan masallara kanıyor
kendi cehennemimde yanıyorum
kırık bir mum misali
öğrettiğin gibi
tüm adımlarımın sonuna sabır ekledim
düştüğüm çukurları öyle bir sevdim ki
ve öyle büyüdüm ki küçük hayallerimde
nefesimce öldü beni hayat
kefenim mavi renkte
ömür gri
II-
sahi
büyümeyi kim öğretti bana anne
ilk yalanı kim söyletti
kim itti beni düş çukurlarıma
kim avuttu günahlarımda
aymaz ve kimsesizliğimi
çözemedim
kaç desibel ederdi oysa kulaklarda veda sesi
kimler yalanladı katrani gerçekleri
ve kim karar verdi mutluluğun ölmesine
ah anne
rüzgar adımlarımı yavaşlatmazsa
donmasa eğer filizlerim bu kış
becerebilirse kozam çatlamayı
uçacağım kelebek misali
z’amasız takvimlerden düşen
mavi günlere
III-
bilirim
ecel bin kez koklar annelerin saçını
ve bırakmaz
cebinde telaşından başka birşeyi kalmayan
bir babanın yakasını
sussun
kimse demesin aksini
babalar bir kere ölür, anneler iki!
çocuklar ölümsüzdür
kelebekler hayali...
...
9aralıköncesi...
Z.Nâr
...
Ses: Ibrahim Inecik
Düş Çukurları Anneme başlıklı yazı Nar-ı Çiçek tarafından
03.12.2015 tarihinde sitemize eklenmiştir.
Sitemizde yayınlanan eserlerin hukuki sorumluluğu, kullanılan materyaller ve yazının içeriği yazarlarına aittir.
İzin alınmadan kaynak gösterilse bile sayfamızdaki eserler başka yerde yayınlanamaz.
Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.
- Yorumlar 23
- Yorum Yaz
- Tebrikler
- Beğenenler
- Popüler Yazıları
Yükleniyor...
Yorum yazmak için giriş yapın.