Bir Tebessüm Vurulur Şakaklarından

Duyuyor musun

Adını unuttuğumda hatırlatır mısralar

Bir şiire sonsuz diye  yazsam ismini

Rengine  boyanır dağlar 

Tur dağı aşkına ağlar

İçimde ki boşluğa adanan gözlerin

O karanlık kuyuya

Umutsuz düşer…

Duyuyor musun

Adın dudaklarıma mıhlanan haram

Günah kelimeleri elediğimiz  sözlükte.

Elma bahçesi değildir yüreğimiz

Ben Âdem değilim aşka

Nede sen Havva

Bu yüzden

Susarız yeminlere inat

Susarız

Susmalara…

Duyuyor musun

Tebessüm kokardı sokaklarımız

Sen en turuncu gülümsemeni bırakırdın

Ben karanlık  düşlere nazire edip

Alnımda ki derin çizgiye

Susuz çiçekler bırakarak

Parmaklarımın arasında döndürürdüm evreni

Ellerimizde ölürdü mevsim çiçekleri

Düşe kalka arşınladığımız kaldırımlarda…

Duyuyor musun

Gözlerine baktığımda

Salınan başaklar gibi salınır saçların

Ellerimde sırılsıklam akşamsefaları

Kokun miski amber olur boğazımda

Sarılır Ağrı olur kollarım

Dört mevsim zemheri olup sana yağarım…

Duyuyor musun

Bir tebessüm vurulur şakaklarından

Sessizce ağlar şehirler

Dilimizde bir yudum isyan

Sabahları gözyaşına boyarız

Aşk ölümü sevdi diye…

Âdem Efiloğlu