Niçin

Rüzgârlarda savrulan gazel yapraklarından,

Farksız olan ruhumun, kalmamışken hevesi,

Beyhude geçip giden onca yılın ardından,

Yaşarken hazanımı, bu cemre neyin nesi?

Şu tarumar gönlüme, bir muştu gibi düştü,

Ancak mevsim sonbahar, bağrıma çok geç düştü?

Yorgun yaşlı yüreğim, buruk acı içinde,

Tutarken matemini, yitirdiği hülyanın;

Hemen hayra yorarak, anlaşılmaz biçimde,

Sevincini yaşıyor, gördüğü bir rüyanın.

Eğer o bir düşse de, gerçekten güzel düştü,

Ancak vaktinde değil, geç görülmüş bir düştü.

Derbeder halde gönlüm, çekilmişken uzlete,

Beklenmedik zamanda gelip kapımı çaldı?

Koştururken coşkuyla, bir yar ile ülfete,

Sanırım yanlışlıkla bizim sokağa daldı?

Yanılmış olsa bile, yolu haneme düştü,

Ancak vakit hayli geç, niçin böyle geç düştü?