Şiir Bana Ne Lazım

Şiir bana ne lazım?

Görmezlikten geldiğim ne kadar gerçek varsa,

Şamar oldu, yüzüme, çarpıverdi bir anda.

Silindi sanki zaman, ne yön, ne mekân kaldı,

Düşlerimin yerini, derin bir hüsran aldı.

Umut çiçeklerimi, hoyrat rüzgârlar yoldu,

Yıkıldı bütün dünyam, çöktü, harabat oldu.

Kurarken hayalini, günler, geceler boyu,

Söndü güneş ve mehtap, afak şimdi kopkoyu.

Hüzün rengi perdeler, indi gözüme kat kat,

Yorgun düştü yüreğim, kalmadı artık takat.

Dönüşürken kâbusa, kurduğum bütün düşler,

İçimde mahzun çocuk, hâlâ neleri düşler!

Bahar hitama ermiş, mevsim hazan, halim kış,

Ancak silinmez bir iz, kalmış hülyalı bakış.

Hicranlı nağmelerle, inlerken gönül sazım,

Maşuktan söz etmeyen, şiir bana ne lazım?