İmkânsız Değil

Paramparça olmuş bu gönlümüz

Kapkaranlık görünmüyor önümüz

Ne tarafa döneceğiz kaybolmuş yönümüz

Oturup ağlasan faydasız

Bu gönlü söküp atsan imkânsız

Dilde çıkan sözler doğru değil ahlaksız

Çare karşımızda dururken yok sayarız

Hak adalet dersen onu edepsizce kovarız

Kadir kıymet bilmek dersen ondan hiç anlamayız

Oturup ağlasan faydasız

Bu gönlü söküp atsan imkânsız

Dilde çıkan sözler doğru değil manasız

Şimdi ben ne söylesem bilirim laf değil

Doğru söz karşısında ey gönül sen eğil

Sen doğru sözün tasdik kapısın ey gönül iyi bil

Sen bilmezsen ey gönül ne yapsın bu dil

Oturup ağlasan faydasız

Bu gönlü söküp atsan imkânsız

Dilde çıkan sözler doğru değil hayâsız

Vefasızlık değerse gönül ile yanaktaki gamzeye

Güzel söz aranır mı hiç inceden inceye

Yolumuz şaşırmışız gideriz biz nereden nereye

İnsanlık satılmış eyvah bir akçeye

Oturup ağlasan faydasız

Bu gönlü söküp atsan imkânsız

Dilde çıkan sözler doğru değil dermansız

Bu halimize gönlümüz bilinmez nasıl alıştı

Aramıza böylesi vicdansızlık nasıl izin veril de karıştı

Aramızda nefret sesleri güzellikleri yıktı da yarıştı

İnsanlar bunca dert ile yıkılırken nasıl oldu bakıştı

Bu gönlü söküp atsan imkânsız

Dilde çıkan sözler doğru değil imansız

Kul Mehmet’im güzel söz Gönül’e olur sıhhat

Bu halimizi nasıl anlatırız nasıl olur ederiz izahat

Kime söylesen gönlümüz hiç almaz bir nasihat

Güzel söz yoksa gönül ile dilde halimiz yaman eyvah

Bu gönlü söküp atsan imkânsız

Dilde çıkan sözler doğru değil devasız

Mehmet Aluç-Kul Mehmet-