Sırrımı Kim Çözer Benim

Ey gönlüm saklarsan kendini

Kim görür bilir beni

Yansımazsan sözüme hareketlerime gülüşüme

Duruşumu sözümü sırrımı kim çözer benim

Varlığımı perdeleme göster

Hakikati göreyim güleyim, güldüreyim hakikat olayım

Sil gönlümdeki kirleri evvela

Yansıt kelimeyi tevhit gönlümde

Onunda ilk sözü başlar “la “ ile

Vermezsen gönlünü bir cananın gönlüne

Açmazsan kapısını ben sırrını nasıl bilirim

Uçur beni cananımın aşk yurduna

Aşk yurdu bana olsun mesken

Yağmur gibi dökülmesin cananın gözyaşları

Nurdan kapını aç cennetin rüzgar esintilerini estir

Aşarsam enginleri düzleri

Göremez isem güzellikleri önümü

Frenlemezsen göstermezsen ben ne dururum ne bilirim

Yürüyerek benimle gelen sensin

Bendeki beni yansıtan sensin

Derya deniz olsam taşsam

İçindeki deryayı gösteren sensin

İki dünya içinde iki dünya olan

İki dünyada birliği seçtiren gösteren

Nefis şeytan ateşini söndüren

Göster nur yüzünü matem yaşanmasın

Bizler âdemiz nurdan, sersem değiliz          

Seninle gülelim her dem hüsrana koşulmasın

Cennetin esen ılık rüzgârını hisseden hissettiren

Cennet kapılarını gülüşü ile açtıran sensin

Sensiz dil dilsiz

Senin adını koymuş gönül

Sensiz konuşmayan bu dil bu bedeni neylesin

Apaçık ortada ol nede gizlen ol aşikâr

Sağ olanlara sağ sensin

Ölüp gidenlerin ardında iyi konuşturan sensin

Yerin altında hala yaşar cansız beden seninle

Cenneti kapısında beklersin bizi

Bizi gülümsetirsen bir ömür boyu

Dünya ahiretimiz olur cennet

Eğer gülümsetmezsen ekşi surat eylersen

Yoksa cehenneme gider seninle insanlığın soyu

Dünya seninle mezarda seninle ne güzellikler var

Gel görün aşkın muştusu görünsün

Al bu canı aşkın doruğuna cananla uçur

Ey gönlüm saklarsan kendini

Kim görür bilir beni

Yansımazsan sözüme hareketlerime gülüşüme

Duruşumu sözümü sırrımı kim çözer benim

Mehmet Aluç-Kul Mehmet-