Gönülsüzüm Bu Gün

Anlık bir rötuş,

Ellerim kanarken, yonttuğum şu mermerde

Aşktan ibaret bir döngünün asılı merhameti,

Kanmazlıkla içtiğim ölüm şarabını.

Kifayetsiz, izlek bildiğim dünlere gömdüğüm,

Bukle bukle saçlarını ördüğüm kaderin taarruzu belli ki

Ve bil ki yok sonrası.

Kıpraşan gündönümünü salkım saçak ayrıştıran

Şu hüsrandan ibaret bir tahakkümü

Milat bildiğim yine de esefle yüzüme vurduğun

Gördüğüm aksimin asılsız hüviyeti kadar

Payidar bir var oluş gölgeli yalnızlığımın

Yüz sürdüğü.

An ikrardan ibaret ve hayat umuttan,

Sureti yenilginin sanma ki tek zararı, nükseden

Ve devingen ruhların cirit attığı,

Koyultulmuş evren iken hezimet içerisinde,

Ne çok insan ne çok buhran;

Yerli yersiz süngüsü derinde

Yine de koşullanmış bir nefsin hükümranlığında

İken benliğin tezahürü;

Kâh tek bir imgede kâh tozutmuş aklın üryan çeperinde.

Gönülsüzüm bu gün belki de dünden arda kalan

O hengâmedeki çaprazımdaki hidayet iken

Esirgediği insanların birbirinden,

Tenezzül dahi etmezken

Sevginin telaffuzu bu denli mi zor da,

Cebelleştiğimiz ömrün arka penceresinde

Sönük bir ışık yine de gömülü en derinde

Yüreğin karası iken, isyan tek bir imgenin tekelinde.

Hanidir mabet bildiğim sabahın seyrinde

Düşkün bir sefil kadar dizlerine çömelmiş

Hanidir o rahvan evrenin ulaşamadığım yakası,

Andan ibaretim bir katre de olsa mutlak zihniyetlerin

Tefekkür bildiği,

Yine de sonlanmayan bir hikâyenin

En bahtsız kahramanı,

Soluk teni ve izbelerde yanıp tutuşan yürek

Kadar isyankâr onca teamülden arda kalan,

Sükûneti yâd etmek tecellisi ve aşkı payidar kılan,

Yerli yersiz mensur bir gölgeye yüklediğim

Günahlarının rakımından uzak bir sanrıyım altı üstü,

Haykırışları ayyuka çıkan bir ruhun tesellisi;

O varamadığım yakanın istikameti.