Çok Severdim Seni Ben

Çok Severdim Seni Ben

Uzatmadın bana gönül elini

Vicdansız bir güzeldin sen

Kırdın ümitlerimin belini

Oysa çok severdim seni ben

Ne bana sevilen yar oldun

Nede bu hırçınlığınla elin oldun

Gelin olmadan benim gibi soldun

Oysa çok severdim seni ben

Arşı alaya çıktı gönlümdeki feryadım

Bana yar ol dedim sen duymadın

Seven bir güzel gibi bir kararda kalmadın

Oysa çok severdim seni ben

İnsan gönüldekini ortaya serpmedikçe

Güller mi açar kurak dikenli tarlada

İnsan candan gönülden gülmedikçe

Açan güllerde solar bakarsın bir anda

Hiç görmedin benim perişan halimi

Kördün hem de zalimlerin zalimi

Allah gördü acıdı benim halime

Oysa çok severdim seni ben

Şimdi benimde bir sevenim var

Senin sevenin yok dünyan oldu dar

Başına bak yağmış işte kar

Oysa çok severdim seni ben

Yapmak isterdim sana hizmet

Gönlünde güller açtıraydım demet demet

Oysa seninle yaşadığım tam bir hezimet

Sen önce kendi gönlünü gülümset

Artık seni seven birisi değilim ben

Sığamadım bu memlekete

Terki diyar ettim çıktım sefere

Halimizi yazdım kara deftere

Artık seni seven birisi değilim ben

Yıllar sonra haberin aldım

Hem üzüldüm hem sevindim

Gelin olmuşsun huysuz birine

Bana çektirdiğini çekiyormuşsun

Artık seni seven birisi değilim ben

Hayat bu herkes ektiğini biçer

Vakti gelir herkes ecel ile göçer

Herkes mezarda sevdiğini bekler

Artık seni seven birisi değilim ben

İsteseydin çok daha güzel gülerdin

Seni seven bu gönlüme girerdin

Gönlüm senindi istediğin gülleri dikerdin

Zalim olmana rağmen bence güzel gülerdin

Artık seni seven birisi değilim ben

Kul Mehmet’im hakka ulaşmadı dileğin

Benimse kırıldı gönül direğim

Kırılan direğimi düzeltti gönülden sevmediğim

Şimdi oldu biricik sevdiceğim

Artık seni seven birisi değilim ben

Mehmet Aluç-Kul Mehmet