Varalım Gel Seninle

Varalım Gel Seninle

Sevdiğini söylesen bana sen bir kerede

Seni görmek isterim bu garip yüreğimde

Ne sen benden nede ben senden ayrı kalalım

Varalım gel seninle aşkın doğduğu yere

Dur kaçma sen benden bir defada dinle beni

Bak gönlüme gözüme çok severim ben seni

Bilirsin sende beni aşkımız değil yeni

Varalım gel seninle aşkın doğduğu yere

İş işten geçince çok beklersin yar beni sen

Ararsın bir sevgi bir mutluluk bulamazsın

Gecende gündüzünde huzurla olamazsın

Varalım gel seninle aşkın doğduğu yere

Neden seni severken beni görmezsin neden

Seni sevmek suç mu yar sevmezsin beni birden

Ben yerimde aşkımız gönlümde sen içinde

Varalım gel seninle aşkın doğduğu yere

Şimdi ağlasam eyvah diye bana da yazık

Seni terk edip gitsem olur sana da yazık

Seni sevmezsem gitsem ah bu cana da yazık

Varalım gel seninle aşkın doğduğu yere

Gelmiyorsan da eğer aşk gitsin başka yere

Sen ayrı bir yere var ben ayrı bir yer nere

Nere alsın beni bu götürsün akan dere

Varalım gel seninle aşkın doğduğu yere

Kul Mehmet’im sen sevsen olmuyor acep neden

Sevme desem bu gönül söz dinlemiyor dünden

Sevip sevmemek elde değil ne gelir elden

Varalım gel seninle aşkın doğduğu yere

Mehmet Aluç-Kul Mehmet