Budur Aşkın Felsefesi

Çıkar mı aşığın canansız nefesi

Nasılda hızlı inerçıkar göğüs kafesi

Sürgün etseler de cananı gönlündedir

Yalnız hasretlik yakar budur aşkın felsefesi

Vakitsiz çalsa da gönül sazı kırık

Aşkın vaktidir bilir gönül azıcık

Sürgün etmek değil mi aşığa yazık

Yalnız hasretlik yakar budur aşkın felsefesi

Âşık gönlünde aşkla uçar gider bilinmez

Tüm ölümler ölmüştür artık ona görünmez

Âşık sofraya gelmezse nimetler yenilmez

Yalnız hasretlik yakar budur aşkın felsefesi

Bir yoldur aşk kendisine çıkan bir yol

Üzerinde bekleyen cananıdır uzanır kol

Varır gönlüyle âşık aşk diyarına ara bul

Yalnız hasretlik yakar budur aşkın felsefesi

Aşk enkazdan yıkılmaz bir bina inşa eder

Bu dirilişle bu can zaten insanı âşık eder

Âşık canansız olmaz yoksa aşkı o an biter

Yalnız hasretlik yakar budur aşkın felsefesi

Aşkta yargısız infaz olmaz alır yargılar

Suçu az hasretlik iline sürgündür başlar anılar

Az zaman sonra aşk aşığı sabrını görünce bağışlar

Yalnız hasretlik yakar budur aşkın felsefesi

Kul Mehmet’im âşık yangınlardan çıkmıştır

Sanmayın hasretlikle bu aşktan bıkmıştır

O cananına gönlünü bırakmış gönlünü almıştır

Yalnız hasretlik yakar budur aşkın felsefesi

Mehmet Aluç /Kul Mehmet