Metanet Duvarı

Asılsız ihbarlardı nakşeden gündönümünü

Kucak bellemişken,

Yüreği sancak hayli muteber bir tınıda.

Hele ki kara kutumu açacaklarını bildiğim

Son duraktaki rotam:

Yine soylu bir ölüme düşmüşken yolum

Hayatın acısından kaçmaksa bucak bucak.

Sihirli terennümler saklı yüreğin sırrında,

Gömüldüğüm bir kisve mi yoksa

Edindiğim mertebede yolumun ortasında

Kâh hüzün kâh sitem yüklü bir manifesto yine

Kıblemde serkeş bir tını

Varlığın yokluk şarkısı,

Kısık sesli niyazında gecenin

Ermek bir kulenin en tepesine:

Soyum sopum salkım saçak

Dağılmışken ruhumun dört yanına.

Usul çöküşler saklı kucağında Tanrı’nın

Rahlesinde duaların yine korunaklı dünyama

Sokmayı arz ettiğim bir ölümlü imge

Kadar da sıra dışı olduğumun bilincinde,

Gönülden kopan bir nidada saklı hayat şarkım:

Usulca araladığım kapısı yine yüreğin

Bir demde yaşarken terk edilişi,

Görüp göreceğim esrikli bir şarkı adeta

Benliğin perçemi.

Edinilesi bir yoksunluk hatta

Vakur bir vecize,

Adını unuttuğum dünlere yakaran bir gönülde

Konuşlu bir rahle aslında

Asılsızlığın güncesine vakıf iken yeryüzü,

Yüz görümü bir neşeyi de payidar kılma telaşı

İçin için yanıp da susmayı beceremediğim

Artık hangi gölge ise.

Yine boyunduruğuna sığındığım göklerin rahmete durduğu

Bir sağanakta şükre doymadığım,

Kıyısından köşesinden aşkı nasiplenip de

Ermeyi dilediğim en yüce mertebeye

Duyduğum özlemde saklı

Kayıp benliğimin saltanatı

Saklı tutsam da gözyaşımı,

Yandığıma delalet

Duyduğum her şarkı.

Niyazımsa bir şiirde saklı

Sadece Tanrı’ya sunumum,

Bir faniden arda kalan bir günce kadar da

Soluksuz okuduğum

Yazmayı aşk bellediğim ömrün

Metanet duvarı yine

Gönül koyduğum.