İki Satırlık Bir Yazı

Issız karanlık gecelerimin sessiz gölgesi

Al götür beni karanlığımdan aydınlık şafaklara

Baksana etrafıma etrafımda matem havası var ürkütüyor

Al götür beni karanlığımdan aydınlık şafaklara

Katık et beni kuşların cıvıltısına

Al götür beni onların diyarına

Bekliyorum seni gözlerim kapalı al uçur götür beni

Bekler sabah beni kurtar beni karanlığımda

Göğüs kafesimde ayrılığa ait bir kurşun saplı

Bensiz uykuya dalmaz düşlerim bekler beni

Gecenin pusunda beklerken seni titreyerek üşüyorum

Hasret yüreğimde yılan gibi sarılmış al götür beni sokmadan

Nasır tutmuş ellerim hayallerimin eseri

Savurdum şimdi sen yok iken boşluğa

Hayat dediğin değil mi iki satırlık bir yazı

Al götür beni silinmeden bu iki satır yazı

Duvarda resmin küskün bakıyor bana

Benim suçum değildi ayrılık kapısına koşmana sebep olan

Gözlerin gibi karaydı bu kararın sözlerin yaklaşamadım

Gel al beni karanlık gecemde karanlığımla batmadan    

Mehmet Aluç /Kul Mehmet