Yazmak Beratım...

Nankör nidaları tıkıştırıyorum hecelere ve

Şölensiz yarınlar sıkıştırıyorum

Bedel yüklü dünlerime

Derken sanrılar üretiyorum

Tüketilmişliğin cephesinde

Kundaklanan varlığıma sirayet eden bir hükümde.

Sandık dolusu hüzün biriktiriyorum

Gecenin iflah olmaz deviniminde

Bir de keramet yüklüyorum hikâyelere,

Hikâyelerde solan çiçekleri saklıyorum sonra,

Bir bir

Yüreğimin güncesinde…

Meramı yanık bir kelamda,

Saklı tuttuğum sen yarımda,

Ser verip sır vermediğin onca şiiri de yakıyorum

Ölüm öncesi:

Isınan mahremin mateminde saklı aslında

Yankısı sevdanın

Bir de biriktirdiğim mazeretlere yüklerken kaygıyı

Gidip de dönmeyeceğini bile bile

Gitmeni dileyip de ansızın

Yok olmaya ant içtiğim.

Yazmaksa beratım,

Yanmaksa sefasını sürmek onca dermanın

Bir de evet, bir de

Kayıp rotamı soruyorum

Gönül penceremde misafir ettiğim

Soluk gölgelere:

İndinde rahmetin

Edindiğim hani mertebe ise

Bir de konuşlu güzergâhın metruk sedası,

Sevmeler olmaz mı yüreğin belası,

Diyen şairi arıyorum gün ve gece,

Arındığım günahlara isyanı oysa Tanrı’nın:

Bir kelam eden ya da olmaz iken bir soran

Şu garip faninin halini durduk yere…

Sahi, özlemek sadece gözden ırak iken

Gönülden ne ise mi atamadığın yetmezmiş gibi

Üstüne devirdiğim bunca beyhude isyanın.

Affola, şair,

Sen çıkardın beni baştan

Gönül koyduğum kayıp şiirin

En bilindik bendinde

Yine varlığımı kutsayan bir rahmete tüm şükrüm.

Görmez gözlerin yasına da yaşına da Eyvallah

Bilip bilmeden ettiğim kim bilir ne çok cürüm,

Seyreldiğim hayatın fıtratında

Bir gizli özneyim işin aslı

Sen bir de sevdiklerimden sor beni

Hele ki yüreği titreten bir beyanda

Vakıf olmuşsan bir kez aşkın tadına.