İyi Gün Dostuydum Yaslanmadın

Ey vefasız onca yıllık aşkımız

Bir selama değmedi mi?

Görünce yüzünü çevirdin

Canımdan cansın dedim sevdim

Gözünde yaş akmasın dedim

Senin yerine ben ağladım

Saçın teline zarar gelmesin dedim

Kendimden sakındım

Ey vefasız onca yıllık aşkımız

Bir selama değmedi mi?

Görünce yüzünü çevirdin

Bir selam vermeden çektin gittin

Seven merhametli olur

Gönlü hassas olur

Sen ne seven oldun nede hassas oldun

Taş kalpliydin çektin gittin

Yıllarca hasretinden geceleri sabah edemedim

Bari görünce bir gülümseseydin

Bir selem verseydin

Akan kanlı gözyaşlarım silinirdi

Yüreğime saplanan ahlarım

Tek tek saplandığı yerden çıkardı

Bir an huzura ererdim

Aşkımızın o güzel günlerin hatırına

Bir özür dileseydin

Hatanı idrak etseydin

Af ederdim seni bu sana hasret

Kor alev hala yanan gönlüme sarardım

Yüreğinde yoktu aşk inancı

Ondan yüreğimde bıraktın onulmaz sancı

Şimdi sende bende iki yabancı olduk

Açan çiçekler gibi açmadan solduk

Gülüşünle gönlümde çiçeklerin açmadı

Açan çiçek değil zehirli mantarlardı sanki

Bu çattığın kaşınla mutlu olamadın

Döndün geldin bari bir selam vereydin

Bir gülümseseydin

Dünya malı dedin koştun dünya malına

Dünya malın ayağına takıldı oldu karaçalı işte

İyi gün dostuydum yaslanmadın

Kötü gün dostundan can bulamadın kaçtın geldin

Ben seni anlamadım artık anlamakta istemiyorum

Gönlün bir volkan gibi sönmüş

Seni seven bu gözlerim bir körmüş gerçeği görmemiş

Şimdi ben fakirdim bir avuç sevgine muhtaç

Şimdi ayakkabım gönlüm pabucum delik

Onu dikecek bir iğne ile iplikte yok

Var git kendinle pişmanlığınla yaşa

Bir selam verseydin eski günlerin hatırına

Belki belki…

Mehmet Aluç /Kul Mehmet