Ufkumda Hazan

Gönülsüz matemi yüreğin;

Göreceli aşkların da saadeti

Yine ufkumda hazan,

Öncemde yangın,

Yarınımda sorgu sual belki de

Öteleyen haris cümlelerin ihtirası

Yine muteber bir imde terk edilmişliği şiirin.

Kıyısından köşesinden mahrem bir önyargı yüklenip,

Gözü pek bir özne muvaffakiyetinde o sancılı devinim

Bir de aklı evvel ruhumun sabrına delalet

Edindiğimdense eremediğim;

Görmelerden kaçıp duymayı reddettiğim

Hayli de yoksun bir kelamda tünemeyi adet edindiğim,

Demediklerime sakıncalı bir iklim kadar

Sahip çıkan şu kifayetsiz yalanları hanidir

Devrandan uzak bir yanılsama mıyım da yoksa

Hani çıkmadık candan kesmemişken umudu?

Bir de kaybolmaların haznesinde yanılmışlığım:

Kara kaplı kitabın son sayfası

Bilmeseydim keşke yarına çıkmaz bir hecede

Bir başıma kala kalmışlığımı.

Sandıkta dolu ne çok kayıp gölge,

Sahipsizliğin bir sunumu mu yoksa

Edindiğim bu garip lehçe?

Bir de dingin bir yüreğe duyduğum özlem;

Kıyısından köşesinden nasiplenip de

Asla haiz olmayacağımın bilincinde

Kıvrak bir şarkı mıyım da kaybettiğim mutluluğu

Kayıt altına aldı Tanrı?

Bir de sınır dışı edilmişliği şu garip kulun,

Sandıklarına toz konduramazken,

Demelerin dur durak bilmeyen isyanları,

Gönülsüz olsam da yaşamaya,

Eşiğinde ölümün bir de

Arsız yetilerimin kapılmışken rehavetine.

Sancısı mı ölümün de doğmaları hep özümsedim?

Yana yakıla ahkâm kesenlere inat

Şu sefil sayfada şakıyan iç sesin

Bilfiil kayıtsızlığı yine terk edilmişliğin şeceresi,

Bir de korunaklı dünyamın önsözü,

Kayıp kıtalardan kopup da geldim,

Kavuşmayı için için dilediğim…