Ağustos Soluğu..

Bir derin kuyu nefes 
soğuk sular parmaklarım da
gözlerim Isar nehri
uzaklar dalgalı 
yakınlar durgun pı’nâr. 

Öğrendiğim doğrular 
sancılı bir bahar 
gelmişi vaad 
geçmişi duvar. 

Kor ötesidir bazı 
bazı sarı kıvılcımlar 
hayat keyfinden dört köşe
insanlar ruhsuz
silik bu kavmin kitabı 
içi boş anılar. 

Çok da zor değildi 
değildi oysa kurallar 
yan çizmeyi çok sevdik 
çok şık alnımızda yanılmalar.

Günleri de yok sayıyorum 
saygım sonsuz ağıtlara 
son nefes kuruyorum 
yağmurlar kayıp 
düşen her yaprak vebal boyunlara. 

Yaşamayı unuttuk anne 
boşa çıkıyor inanmalar 
ismini masal koydular kaderin 
önümüz beton, ardımız boşluk
kâlpler de prangalar

d’öğünüyoruz..




5Ağustos2017
Z. Nâr