Ölüm İntihara Girer

Ölüm İntihara Girer

Yağmurun hüzne boğuldu gün kendimi kaybedeceğim

Issız bir bankta oturup sadece kendime konuşacağım o gün

Güneşi çizeceğim gökyüzüne bulutları yıldızları her şeyi

Sonra uyumak istediğimi haykıracağım, yoruldum çünkü

Yorgunluğumu mutsuzluğumla perçinlemek farz mı

Ne bu aman vermez umutsuzluk bana kan mı

Dağların bitiş çizgisini çok severim ben Konya ovasında

Koca ormanlar vardı gönlümün ta ortasında

Kestiler biliyor musunuz dümdüz ettiler yüreğimi

Gönlüm Ankara Gönlüm Konya Gönlüm Çöl

Bana uyumak sadece farz mı yoksa iki rekat daha yaşamak mı

Ne bu aman vermez umutsuzluk bana kan mı

Nehirler akardı evimizin bahçesinden

Ben yüzmeyi bilmezdim ama girerdim

Çok yalnızdım ama çok mutluydum

Çaldılar biliyor musunuz kıskandılar ve zorla aldılar içimden

Taş bastım yüreğime

Çünkü ölüm o saatlerde intihara girerdi.

Fatih Günesen