Yara

Asil bir yarayı bileyebilir misin?

Dilinden düşmeyeni rencide ederken kader

Diler misin en sakil umudu da

Kaptırmışsan satır aralarına

Serdiğinde her imlece

Bulduğun huzurun dipçiğini

Tetiklerken ölümlü mevsim…

Bir kanadında hicvin

Bir halesinde yüreğin

Bir de şehla bakışlarında

Aşk denen lanetin…

Gözünden düşmüşse bir kez aşk,

Yarıp da sineyi

Çöreklenmişken gazabın rahmetine,

Döl yatağında ölümlü sevdaların

Nasıl ki yankı bulmaz

Ölümlü bedeninden ayrı bir imge kadar

Duyguların da bir o kadar

İsyankâr.

Gömdüğüne biat,

Edindiğin matemin:

Soluna rağbet

Nifak sokulası düşlerin,

Kader de iltica ederken cehenneme

Hangi sevgiyi diri bilirsin de

Denginden ayrı hayatı,

Deli bakışlarında acının,

Divane olsan da

Eşlik eder derdin, tasan

Hem de en namerdinden,

En kara gölgeyi bile dost bellediğin

Heybende ucu yanık mektuplar

Kime göndereceğini bilmediğin…

Zannımca, deyip de

Çekilmişken köşene.

Son artık, demenin bedeli

Ölümüne yalnızlık ise

Sehven yaşadığın

Gıyaben unuttuğun

Gönül gözünde sivrilen bir kaide

Aşkı ifade eden hangi

Muteber sinede bulacaksın ki

Kendine paye?

Busende ısıttığın yine de

Dokunmaya kıyamadığın.

Yüreğinde pişip de

Dilimlenen o kekremsi acıdan bihaber

Dünya ahalisine sunduğun kadarsın.

Kaybında olsan ne fayda?

Hükmen yeniksin işte

Hem de fıtratın gizemine tahammül etmeyi

Beceremediğinden çok ötesin

Yine Hakkın nazarında.

Koyul yollara ansızın,

Kop gel istersen uzaklardan

Yakınına sokulduğun o tek yürek

Etse de seni deli divane

Yine de; gerisin geri kaçmak

Ne fayda?

Dirildiğin şunca kelamı,

Sivrildiğin öfkende varsın

Tövbe et defalarca.

Yeter ki, sapma yolundan

Sapsa da aşk ibren

Şakıyan bülbülden yana.

Dağınıklığı ömrün nasıl ki bir celp;

Pervasızlığın mademki muteber

Hangi dervişten var ki farkın?

Yeter ki;

İçindeki yansın sönmeden yüreğin feri

Varsın dolansın elem ayaklarına.