Senkronize Düşler

Teyitsiz  hikâyedir  bu

Eskir içimizdeki gümrâh yağmurun  damlaları

G e c i k m i ş l i ğ i n  ilacını sürer bahtına

Ve marifetli anahtarlar çıkar

Şeceresi yitik kapıların  t a h  t ı n a 

Dalgın ve dargındır

Gecenin zifirinde  g i z l i c e  yas tutar  a y

Huysuz figânlar birikir beyninin  kıvrımlarında

Boşa çıkar   f a s i t   dairenin döngüsü

Öğütülmeden un ufak olur  dünün yarınlarında

Dirhemsiz hakikâtin izdüşümüdür rüyâ

Sabahında ses tellerine   a s ı l ı  kalır hıçkırıklar

Lekesi sıçrar vahşileşmiş yanılgıların

Ve susarak konuşur  i ç   k ı r ı k l a r

Y ı l d ı r ı m   gibi düşer düşünceler

Mimlenmiş  seslerin uzayan  uğultusunda

Yolcuların ayağını kanatır  m e n z i l l e r 

Ölümü yüklenir her  g o b l i n

 Ve kahkahalı ihanetleri  kefenler reziller

Ulu bir çınardır bu  h a y a t

Belirtisiz zamirlerin kisvesinde yükselir göğe

Yamalı   g ü n â h l a r ı n   sırtında sınanır  oklar

Kâh doğrulta kâh eğe

Çıldırır çınlama

Boyutsuz düşlerin kırık ihanetlerini gizler

Ö l ü   s u r e t l e r i n  yitik maskesi

Miş li cümlelerin tozunu alır   k i r â m e n 

Ve mahşerin ortasında  mimler herkesi

Mürekkep tutmaz olur kağıt

Aklın ikna odasında çarpışır yorgun geçmiş

Direndikçe tekmelenir  h ü k ü m s ü z   duygular

Durgun zambakların kanını iştahla  içer  vahasız çöl

Ve takâtsiz  dilleri düğümler sorgular

Serpilir  ışık kırıntıları

Ateş özlü bir yuvarlaktır artık dünya

Kaf dağından peydahlanır malayani korkular

Uyuşturur  duruşu bozulmuş   v e r n i k s i z   bedenleri

Ve örümcek bekçiğine soyunur uykular

.   .   .   

                                                                ''...                                   

.

.

.

.

.