Gücendim Sana

Kahırla büyüttüm isyanlarımı

Bezdim söylüyorum gücendim sana

Kimlere anlatsam hüsranlarımı

Yazdım söylüyorum gücendim sana

Yılları tükettim serkeş sevdana

Hatıranı koydum en küçük ana

Şimdi firakımı iç kana kana

Kazdım söylüyorum gücendim sana

Sorma gidişimi sebepsiz değil

Sen yürü ellerin önünde eğil

Derdimi yazarım bak çağıl çağıl

Dizdim söylüyorum gücendim sana

Bırak taşlar dolsun kesme yolumu

İsyana bıraktım artık solumu

Resimlerde bile bir tek ölümü

Çizdim söylüyorum gücendim sana

Uykusuz geçirdim nice geceyi

Unuttum neşeyle ben gülmeceyi

Aklımda dolaşan her bilmeceyi

Çözdüm söylüyorum gücendim sana

Yine de aradım bir yerde yoktun

Evvelden Âdem’de ne kadar çoktun

Dağıttın perdeyi sahneyi yıktın

Kızdım söylüyorum gücendim sana

Âdem Efiloğlu