Bir Şiir Tohumu Dün Ekemedik Bugün Ekebiliriz

Şiir diye diye kahrı içmişiz bir yudum çay niyetine

Oysa bir yudum çay şiirle coşar hüzünler kaçar ilham gelirdi

Ne diye şiirle kahrı birbirine karıştırdık göz göre göre

Karanlık ile aydınlık gibi aydınlık kokarken şiirler

Hüznü tabutlarla gömerken şiir gülümsemeler açılırdı bahçelerde

Bahçeleri de karıştırdık sevgili hislerimizi anlayamadığımız gibi

Olsun şimdi fark ettik kısa günün ömrün karıdır şiirler

Yayalım ömrümüze gönlümüze yollara şiir koksun bu âlem

Bir düş pazarı değil şiir düşlerin merkezi

Sarıyorken herkesi gel bizde sarılalım gülüşüne vakit geçmeden

Atalım demli çaya şeker yerine birkaç mısra şiir

Karşılıklı içelim muhabbet kokusuyla demlenelim

Murat ettiğimiz şiire kavuşmak değimliydi yıllarca

Kavuştuk muradımıza şiirleri anlayarak kalbimize yaptığı telkinlerle

Sürgün edilmiştik şiirden uzağa şimdi kavuştuk

Enkaza çevrilmiş yollar gibi ömrümüzü inşa edelim şiirle

Bir duruşumuz bir okuyuşumuz ve bununla beraber bir bakışımız olsun dünyaya

Şiir dolu bakışlarla dolsun bu âlem

Şiirin farkında olmayışımız bizim suçumuz değil

Birkaç mısra yazarak kendimizi hep şair sandık şiire kafa tuttuk

Birer ıstırap olan biliyorum demenin ıstırabını çektik şiiri unuttuk

Muhabbet sırtını döndü gitti keşmekeş kucağını açarak bizi ıstırabıyla sardı

Bir şiir tohumu dün ekemedik bugün ekebiliriz anlaşılır olabiliriz

Ruhumuzla ruhlara hitap eden şiirlere yolculuk yapalım

Bakma gelen az diye gelecekler başka çıkar yolu yok

Muhabbetsiz bakışsız bir tatlı sözsüz bu ömür geçmez farkına varılacak

Farkına varmak artık bu âlemi şiirle saracak dolduracak

Mehmet Aluç / Âşık Gülveren